Imanol Murua Uriak, berriz, aste honetan bertan aurkeztu duen ‘Loiolako hegiak’  liburuaren nondik norakoak aletuko ditu, azken negozioazio prozesuaren inguruko argibide eta xehetasun guztiak azalduz.      

Azkenik, Iñaki Sotok, ezker abertzalearen hausnarketa prozesuaz eta horren ondorio gisara plazaratutako ‘Zutik Euskal Herria’ ebazpenaz hitz egingo du.

Egitaraua

Martxoak 15, astelehena:

 Hizlaria: Gorka Landaburu [kazetaria. Aldaketa 16 aldizkariko zuzendaria]. ·

Gaia: Aldaketa Euskal Autonomia Erkidegoan. PSE-EE urtebete gobernuan, nazionalismoaren alternatiba. ·

Martxoak 16, asteartea: 

Hizlaria: Imanol Murua Uria [idazlea eta kazetaria]. ·

Gaia: ‘Loiolako hegiak’ liburuaren aurkezpena. Azken su-etenaren eta negoziazio prozesuaren oinarriak: PSE-EE, Batasuna eta EAJren artekoak, zein ETAren eta Espainiako Gobernuaren artekoak. ·

Martxoak 17, asteazkena:

Hizlaria: Iñaki Soto [Gara egunkariko kazetaria] ·

Gaia: Ezker abertzalearen barne eztabaida, ondorioak eta ‘Zutik Euskal Herria’ ebazpena.

*

LEKUA: Azken Portuko kristau biltoki zaharra.

ORDUA: 20:00etan.

ANTOLATZAILEA: Azken Portuko jai batzordea.

BABESLEA: Urola Kostako Hitza

LAGUNTZAILEAK: Zarauzko Udala eta Berria egunkaria

Norbere finantzak kontrolatu ezin dituen herrialdeak, ez luke gainontze herrialdeen finantzetan eragiteko aukera izan behar Alemanianko ministroaren ustez. Argi utzi nahi izan du, salbuespen egoeretan soilik aplikatuko litzatekeela, azken neurria litzakeela. Baina Wolfgangen esanek agerian uzten dute, herrialde aberatsenak ez daudela Euroguneko herrialde txiroenei etengabe laguntzen aritzeko prest. Are gutxiago egoera den bezakakoa izanda…

Antolatzaileek behin eta barriro dinoenez, ibilaldian parte hartu gura dabenak autobusez joan daitezala eta horretarako, euren parrokietara jo dagiela ia oraindik lekurik dagoan jakiteko, auto partikularretan joateak eragozpen haundiak ekarriko leukezalako, lekua dala-ta. Beste aukera bat Bizkaibuseko autobusa hartu eta Iruzubietan geratzea da. Handik Bolibarrera paseotxo bat dago, leun leuna.

Iazko harrera ona ikusita, IV. eta V. Bikaritzek bigarren ekitaldia prestatu dabe eta bertan izango da, besteak beste, Isaak Totorika Nafarroako La Olivako abat barria, iaz egon zan lez, orduan Ziortzako priore lez izan bazan ere.

Antolatzaile batek dinoan lez, “beharbada, Paulok baldintza eskasetan bizi ziran Korintoko kristinauei esandakoan laburtu daiteke guztia. Harek dinoskunez, ‘adiskidetasuna lanbidez emon deusku’, ‘geure ardurapean itzi eban adiskidetasun hori iragartea’ (2 Kor 5, 17-21). Hauxe da gure egitekoa, Eliza osoaren egitekoa. Ideologia eta uste pertsonal orotik haratago dagoan eskakizunagaz, Paulok behin baino gehiagotan dinoanez, Kristoren bitartez Jaungoikoagandik datorkigulako”. Azkenik, biharko ekitaldian parte hartzeko dei egiten dau: “zain gaukazuez, beraz, martxoaren 13an, zapatuz, otoitz eta ospakizunezko esperientzia hori alkarregaz bizi dagigun”.

Argazkiaren goiko ezkerrean klikatu, gauzak ondo ikusi behar dire eta.

“Hirugarrengoan iritsi da denek espero zutena. Aizarnako Aitzbarna Kultur Elkartea hustu eta itxi egin dute gaur eguerdian, epailearen agindua betez. 40 lagun inguru bildu da elkartean goizean eta Azpeitiko Epaitegiko ordezkariaren agindua jaso dute, 11:00ak aldera. Bi aukera zeukaten: elkartea borondatez hustu edo Ertzaintzak hala aginduta utzi. Aizarnako bizilagunek ertzainak etorri arte elkartean geratzea erabaki dute. 12:30ak aldera etorri dira ertzainak eta elkarteko kideak banan bana irten dira atarira, euren kabuz eta isilik. “Herriak egindakoa herriarentzat” zioten maindireak zabaldu dituzte eta bilkura egin dute bertan, langile batek sarraila aldatzen zuen bitartean. Sarraila aldatuta eta epailearen agindua atean itsatsita burutu da kaleratze prozesua. Honenbestez, eraikina jabeari eman zaio eta bertara sartzea debekatu diete elkarteko kideei. “Geuria da ta geuria, geuria da ta geuria… soziedadia” kantatzen jardun dira herritarrak, umorea galdu gabe. Bukatzeko, erretorearen etxe aurrean elkartu dira herritarrak haren jarrera “txalotzera”. (Urola-Kostako Hitzatik)”

-Zer gertatu zen Jon Anza Toulousera ailegatu eta aurkitu zutela dioten parkean agertu zen arteko 10 egunetan?

-Nortasun agiririk gabe joan al zen Anza?

-Zer gertatu zen ETAk bere salaketan zioen diru kopuruarekin? Iturri batzuek 300.000 euro zeramatzala aipatu dute.

-Posible al da Frantziako ospitale batean 10 egunez identifikatu gabe ematea?

-Maite Ubiriari Euskadi Irratian goizean entzun diogunez, Frantzia osoan desagertuta eta bilatze agindupean dauden pertsonak 50 baino gutxiago direnean, egon al daiteke Tolosako gorputegian 10 hilabetez pertsona bat identifikatu gabe?

-Familiako eta lagunek, desagerpenetik aste batzuetara, Toulousen bilaketa hasi zutenean hil zen Anza, bertsioaren arabera ospitalean. Hain zaila al zen bilaketa gurutzatzea?

-Garak jasotako filtrazioak batetik eta Liberation egunkariak egindako ikerketak bestetik, Espainiako polizia iturrien parte hartzea aipatzen zituen. Frantziako fiskaltzak hasitako ikerketan ere, telefono zenbaki batzuen jarraipena egiteko eskatzen zen. Zer gertatzen da ikerketaren hari horrekin?

Zehaztasunak heldu bitartean, galdera asko utzi ditu Anzaren desagerpen misteriotsuak.

Ez dira kontu berriak baina hemen dituzue espaniar estatuko, Venezuela eta Kolonbiako hainbat hedabidek azken asteetan Askapena kriminalizatu eta intoxikatzeko utzitako hainbat “perla”. Informazio hauen egileak ondorengo kazetariak izan dira: Maye Primera (El País), D. Martínez eta J. Pagolamadrid (ABC), Alberto Lardiés (Intereconomia), Valentina Lares (El Tiempo-Kolonbia) eta Nelson Bocaranda (El Universal-Venezuela).

Kazetariak dira ala boteretsuen eta beren poliziaren propaganda aparatuak? Kazetarien zeregina teorian jendartea informatzea da, iturriak kontrastatuz, ikertuz… Gaur egun, ordea, hedabide gehienak (eta baliabide ekonomiko handienak dituztenak), soldata ordaintzen dieten boteretsuek diktatzen dietena idazteko daude, soil-soilik, lumadun txotxongiloak.

Bereziki nazkagarria da saltzen diguten kaka ikerketa-kazetaritzat, etologotzat, ezker abertzalean aditutzat irentsi behar izatea. Edozein sasi-kazetarik idatzi ahal du Askapena “ETAren GKEa” dela, Askapenaren brigadistak “ustezko ETA kideak” direla, Askapena “ETAren sareko erakundea” dela…

Guk egiten dugun lana elkartasun internazionalista jorratzea da, ez besterik, baina “kazetari” hauen irizpide faxisten arabera elkartasuna delitua bada, herriek beren duintasuna defendatzea delitua bada, askatasuna ametsa izatea delitua bada eta mundu justu eta libre baten alde borrokatzea delitua bada… bada errudunak gara, gurea delitua da eta hala bedi.

Elkartasun astearekin:

Intereconomía1

Intereconomía2

ETA-FARC-Chávez:

El País

ABC

El Universal, Venezuela.

El Tiempo, Kolonbia. 

Askapena

Kontua da  Eliseoko Jauregiko eskaileretan gertatutakoa, Errusiako Presidentearen aurkako publizitatea egiteko erabili dutela Amnesty Internationalekoek.

Giza eskubideen alde, Errusiak egindakoak salatzen dituzten hizkiak ageri dira iragarkian, egoerari darion glamourrarekin kontraste handia eginez.

“Giza eskubideen aldeko ekintzaileen hilketak”, “Kazetarien desagerketak”, ” Oposiziokoen torturak”, “Bai, badago desorekatzeko arrazoirik Errusiako Presidentearekin elkartu baino lehen“.

Duela ez asko, adibidez, Somalian adulterio delituengatik gizonezko bat harrikatu zuten. Haren heriotza, argazkiz argazki jarraitu ahal izan zen The Sunday Times-en eta sarean: Nola lurperatzen zuten, nola itxaroten zion heriotzari, nola harrikatzen zuten, eta azkenik, nola jasotzen zuten haren gorpu odoleztatu eta hila.

The Guardian egunkarian ‘Viewer or voyeur‘ artikulua kaleratu zuten irudi horien harira. Bertan, fotokazetaritzaren moraltasunaz gain, ikuslearen begiradaren intentzioaz hitz egiten zen.

Susan Sontag argazkilariaren hitzak ekartzen dituzte gogora, eta haren arabera, askotan, heriotzaren unearekin zerikusia duten argazkiak ohi dira sarituenak eta gehien zabaltzen direnak, gerrako argazkien artean. Horiek dira interesa pizten dutenak.

Eta aipaturiko artikuluan argazkilariaren rola zalantzan jartzeaz gain, ikuslearena ere jartzen da. Argazkilariaren motibazioak, unean uneko jokamoldeak, helburuak jakin beharko lirateke eginiko lana etikoa den edo ez jakiteko.

Eta ikusleekin zer? Sontagen arabera izugarrikeria gertutik ikusteak, asalduraz gain, lotsa edo errudun sentsazioa ere eragiten du. Agian halako irudiak ikusteko eskubidea duten bakarrak, lazgarrikeria hori nolabait arindu dezaketenak dira, edota argazki horiek begiratzetik zerbait ikasten dutenak. Gainontzekoak, voyeurrak besterik ez dira/gara.

Aipaturiko argazkiak hemen dituzue.

(Gai beronen inguruan, eta Mexikotik, Pornografia informatiboa? izenekoa argitaratu zuen atzo Gabriela Warkentin-ek El Paisen)